![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.1){kind=small}
Winnaars en Verliezers
« previous entry | next entry »
Nov. 23rd, 2006 | 12:32 am
Het spijt mij, maar ook ik kan het niet laten commentaar te geven op de verkiezings uitslag van vanavond. Voor de mensen die in coma lagen, zie alhier de stem van het Nederlandsche Volk.
Als grote winnaar wordt natuurlijk genoemd de SP, en wat een winst aan zetels aldaar! Ze hebben niet helemaal voor niets zich helemaal de tyfus in geflyerd. Helaas ziet het er naar uit dat Marijnissen gewoon lekker in de oppositie blijft zitten, waar hij thuishoort. Allemaal heel goed en gefeliciteerd enzo, maar zelfs met je 26 zetels én een gewillege Wouter ga je echt niet regeren, en gelukkig maar.
Dan is er de andere grote verrassing van de avond, onze aanstormende Fuhrer in spé, Geert. Van 0 naar een whopping 9 zetels. Ook daarvoor gefeliciteerd, en mijn oprechte medelijden (sarcasme uitschrijven is soms lastig) met het feit dat direct na de uitslagen van vanavond gelijk alle kopstukken van alle grote partijen aangaven dat ze nog liever hun partij eigenhandig ten gronde zouden richten dan met u een regering vormen. Niet in zoveel woorden, maar als je 9 zetels kunt halen heb je de ondertoon vast wel begrepen, of niet Geert? Ook niet regeren voor jou. Lekker oppositie bedrijven met een vette Marijnissen. Gezellig.
De echte winnaar is natuurlijk niemand minder dan Jan P. Welliswaar een aantal zeteltjes minder, maar de grootste blijft de grootste. Een bijzonder gezicht, om Balkenende uit de hoogte zien doen, en gewoon even tegen de bodemlaaglievende half naamgenoot Jan zeggen dat hij maar moet accepteren dat hij toch echt de grootste is. En terecht.
Mijn tactische stem, of laat ik zeggen, mijn tactisch bedoelde stem ging uit naar Mark. Wie? Mark Rutte van de VVD. Ik voelde eigenlijk veel voor blanco, want ik heb nu niet bepaald Posters van Mark boven mijn bed hangen, maar ik kon het gewoon niet over mijn hart verkrijgen om na een blanco stem een links kabinet te moeten accepteren. Aan mij heeft het nu in ieder geval niet gelegen. Ik ben namelijk rechts. Heel rechts. Maar niet Geertrechts. De Islam kan mij bijzonder weinig schelen. Zo lelijk zijn moskeeen ook weer niet. En we hadden al een zekere Rita die haar uiterste best deed om het niet uit de hand te laten lopen, misschien zelfs iets te enthousiast.
Wat er nu voor regering opstaat uit deze puinhoop zal mij benieuwen, maar dat ik iets hoop wat zoveel mogelijk naar rechts neigt moge duidelijk zijn. Het ergste dat er mijn inziens kan gebeuren is dat iemand een manier bedenkt om de SP toch niet buiten spel te laten staan, waar ze toch echt thuishoren. Een links kabinet en alles wat er op lijkt is niet wat ik aangenaam zou vinden. Maar zelfs als dit zou gebeuren hoeven we niet te vrezen, want we kunnen inmiddels met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat JP ons niet teleursteld en er zorg voor draagt dat we met z'n allen over een maand of 5 weer naar de stembus mogen.
Dan is er de andere grote verrassing van de avond, onze aanstormende Fuhrer in spé, Geert. Van 0 naar een whopping 9 zetels. Ook daarvoor gefeliciteerd, en mijn oprechte medelijden (sarcasme uitschrijven is soms lastig) met het feit dat direct na de uitslagen van vanavond gelijk alle kopstukken van alle grote partijen aangaven dat ze nog liever hun partij eigenhandig ten gronde zouden richten dan met u een regering vormen. Niet in zoveel woorden, maar als je 9 zetels kunt halen heb je de ondertoon vast wel begrepen, of niet Geert? Ook niet regeren voor jou. Lekker oppositie bedrijven met een vette Marijnissen. Gezellig.
De echte winnaar is natuurlijk niemand minder dan Jan P. Welliswaar een aantal zeteltjes minder, maar de grootste blijft de grootste. Een bijzonder gezicht, om Balkenende uit de hoogte zien doen, en gewoon even tegen de bodemlaaglievende half naamgenoot Jan zeggen dat hij maar moet accepteren dat hij toch echt de grootste is. En terecht.
Mijn tactische stem, of laat ik zeggen, mijn tactisch bedoelde stem ging uit naar Mark. Wie? Mark Rutte van de VVD. Ik voelde eigenlijk veel voor blanco, want ik heb nu niet bepaald Posters van Mark boven mijn bed hangen, maar ik kon het gewoon niet over mijn hart verkrijgen om na een blanco stem een links kabinet te moeten accepteren. Aan mij heeft het nu in ieder geval niet gelegen. Ik ben namelijk rechts. Heel rechts. Maar niet Geertrechts. De Islam kan mij bijzonder weinig schelen. Zo lelijk zijn moskeeen ook weer niet. En we hadden al een zekere Rita die haar uiterste best deed om het niet uit de hand te laten lopen, misschien zelfs iets te enthousiast.
Wat er nu voor regering opstaat uit deze puinhoop zal mij benieuwen, maar dat ik iets hoop wat zoveel mogelijk naar rechts neigt moge duidelijk zijn. Het ergste dat er mijn inziens kan gebeuren is dat iemand een manier bedenkt om de SP toch niet buiten spel te laten staan, waar ze toch echt thuishoren. Een links kabinet en alles wat er op lijkt is niet wat ik aangenaam zou vinden. Maar zelfs als dit zou gebeuren hoeven we niet te vrezen, want we kunnen inmiddels met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat JP ons niet teleursteld en er zorg voor draagt dat we met z'n allen over een maand of 5 weer naar de stembus mogen.
